نيم‌نما: روزنامه صبح وب

نه تنها از نظر ارزشی، واحد پول ایران جزو کم‌ارزش‌ترین پول‌های جهان است، بلکه از نظر نامگذاری نیز، این اسامی به هیچ وجه درخور شان ملتی با پشتوانه تاریخی ایران نیست.

نام واحد پول ایران را «دریک» بگذارید
احمد صداقت، روزنامه نیم‌نما

در چند سال گذشته همواره حذف تعدادی صفر یا تغییر کلی واحد پولی در ایران مورد بحث بوده است ولی معمولا این ذهنیت در تصمیم گیران بانک مرکزی وجود داشته است که یک تورم جهشی برای حذف یارانه ها در گلوی اقتصاد ایران گیر کرده است که هر اقدامی برای بالابردن ارزش ظاهری پول ایران را به بعد از آن باید موکول کرد. اکنون که بودجه سال آینده بر مبنای طرح هدفمند کردن یارانه ها، به تصویب مجلس رسیده است، به نظر می رسد که مهمترین زمان برای تصمیم‌گیری درباره آینده واحد پولی ایران فرا رسیده است و صاحبنظران باید ایده های خود را در این باره مطرح کنند تا امکان تضارب آرا و رسیدن به یک نتیجه قابل قبول فراهم شود.

در حال حاضر به صورت رسمی، واحد پول درشت ایران "ریال" است و واحد پول خرد ایران "دینار" است. اما در عالم واقع، دینار وجود خارجی ندارد و ریال نیز تنها وجود اسمی دارد. آنچه در عمل مورد استفاده قرار می گیرد، "تومان" است: یک واحد پول غیر رسمی و سیال که ارزش آن گاهی ده ریال است، گاهی ده هزار ریال، گاهی ده میلیون ریال و ....

این واحدهای پولی از جهات مختلف باعث شرمندگی ایرانیان هستند. نه تنها از نظر ارزشی واحد پول ایران جزو کم‌ارزش‌ترین واحدهای پولی جهان است¹، بلکه از نظر نامگذاری نیز این اسامی به هیچ وجه درخور شان ملتی با پشتوانه تاریخی ایران نیست. به این موارد توجه کنید:

ریال: در واقع کلمه رویال به معنای پادشاهی است که از زبان اسپانیایی وارد زبانهای عربی شده است و به سبب نفوذ فرهنگ تازی، در ایران نیز رواج یافته است.

دینار: برگرفته از کلمه دیناریوس، واحد پولی روم باستان است که برای قرنهای متمادی، در واقع دشمن اصلی تمدن ایران بودن است.

تومان: یک کلمه مغولی است به معنای ده هزار که برای شمارش سربازان استفاده می شده است و پس از تسلط ننگین مغولان بر ایران زمین، این کلمه در این سرزمین رایج شده است.²

این درحالی است که ایرانیان صاحب یکی از قدیمی ترین و افتخار آمیزترین واحدهای پولی هستند که در زمان داریوش اول یعنی در حدود سال 514 پیش از میلاد ابداع شد. در آن زمان سکه‌های زر را دریک (داریک) و سکه‌های سیم را شِکِل (سیگلو) می‌گفتند. عیار سکه‌های دریک بسیار بالا بود و با آزمایش روی نمونه‌های به دست آمده معلوم شده‌است که فلز دریک بیش از 97 درصد خلوص ‌داشته‌است. این خلوص بالا باعث رواج این سکه شد و همواره سکه‌های طلای هخامنشی سخت معتبر بودند. در اواخر دوران هخامنشی دودریکی هم ضرب شد. کیفیت سکه‌های زر در تمام دوران هخامنشی در حدی عالی بوده است.

به نظر می رسد حالا که فرصتی برای بازنگری در واحد پول ایران پیش آمده است، بهتر است به سراغ واحدهای پولی آبرومندی برویم که ریشه در فرهنگ و تمدن ایران داشته باشند نه آنکه برگرفته از فرهنگهایی باشند که دشمنی تاریخی با این سرزمین داشته اند.

یک پیشنهاد درخور توجه آن است که واحد پولی درشت ایران به دریک و واحد پولی خرد ایران به شِکِل (یا سیگلو) تغییر یابد و ارزش اولیه آنها طوری تعیین شود که در حدود ارزهای متداول جهان (مثل یورو، پوند، دلار و ...) باشند. ³

______________________________-
1- واحد پول ایران سومین واحد پول کم ارزش دنیا است (تابناک)

2- توجه کنید که حتی کلمه پول از کلمه‌ی يونانی Obolos گرفته شده که سکه‌ای بوده است برابر يک ششم درهم يا دراخم.

3- در زمان هخامنشیان، یک سیلگو برابر یک بیستم داریک بوده است.

بهنویس: برای تبدیل پینگلیش به فارسی / ادیتور زمانه: صفحه کلید فارسی

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل: اعلام نکردناعلام کردن

آدرس سایت:

نظر:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

- نظر شما بلافاصله منتشر خواهد شد. نیم‌نما، امکانات اندکی دارد و براساس اعتماد و خودکنترلی اداره می‌شود. لطفا از موضوع خارج نشوید، خویشتندار باشید و الزامات بحث آکادمیک را رعایت کنید. در صورت مشاهده تخلف یا توهین به افراد، ممکن است دسترسی شما به بخش گفتگوها یا کل سایت مسدود شود. ایمیل نیم‌نما: برای نقد عمومی روزنامه

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.